Héél lang geleden, 3 dagen om precies te zijn, waren er 2 modieuze tieners, Grans en Hietje genaamd, en die woonden aan de rand van een groot bos. Hun moeder had last van chronische lever-RSI en kon niet meer werken, en vaders, tsja die wilde niet werken, dus het hele gezin leefde van de uitkering van pa. Ze hadden het niet zo breed, en omdat vaders een nieuwe plasma-teevee had gekocht, eentje met een beeldscherm van 95 centimeter, konden ze de eerst komende 12 dagen niet eten. Grans en Hietje waren onderdeel van een drieling, hun broer Frits was op jonge leeftijd geadopteerd door een circus, en sindsdien worden Hietje en Grans als een tweeling beschouwd. Ze leken eigenlijk helemaal niet op elkaar, alleen leek Hietje veel op broertje Frits, dus kunnen we concluderen, dat het waarschijnlijk om een twee-eiïge drieling gaat. Grans zeurde al dagen aan vaders hoofd, omdat hij trek had in diens zak pindarotsjes, maar kreeg steevast het antwoord 'In de oorlog wisten we te leven op een zak bloem in 17 dagen', waarom Grans bijdehand antwoorde dat vaders nooit in de oorlog gediend had, omdat hij in 1957 geboren was. Hietje onderdrukte deze stelling nog eens door te zeggen dat vaders er wel uitzag als een oorlogsslachtoffer, en hetgeen wat daar op volgde was de vlucht van Grans en Hietje, naar het bos, omdat vaders met een roestige waterpomptang in wilde gaan beuken op hun hoofden.'Volgens mij zijn we hem kwijt Grans' zei Grans, want ja, hij is schizofreen volgens de psychoanalist. 'Ja dat denk ik ook' zei Grans. 'Wordt ik niet meer in jou verhalen betrokken ofsow Grans?,' vroeg een zeer gedeprimeerde, zelfzuchtige Hietje. 'Houd toch eens je bek, vuile bitch, ik probeer mezelf te verstaan ja.' en Grans werd kwader en kwader. Ze wisten allebei niet waar ze waren, stonden ze daar in de middle-of-fucking-nowhere. Gelukkig hadden ze hun MP-3 spelers mee, en konden, omdat ze ruzie hebben, elkaar nu even niet verstaan, omdat de klanken van 'Dimmu Borgir', en 'Prostitute Disfigurement' uit de oordopjes van Grans knalden. Het enige waar ze niet op gerekend hadden, was het grote uithoudingsvermogen van hun vader, waardoor ze geen TomTom go-300 navigatiesysteem bij zich hadden. 'Maar Grans, we zijn hier veilig, maar ik heb wel honger, honger zeg ik je', na drie keer schreeuwen riep Grans dat Hietje gewoon eens haar tyfusbek moest houden, omdat hij net in een leuke drumsolo van Dimmu zat. Na een paar minuten aangestaard te zijn door Hietje zette Grans z'n IPod uit, en ze begonnen te lopen. 'Maar Grans, wat nu als we de weg kwijtraken?' 'We zijn nu toch al verdwaald.' 'Maar toch wil ik hier weer uitkomen, misschien vindt vaders ons nog' Grans loste dit probleem makkelijk op, want hij had nog een grote zak XTC-pillen bij zich, en die liet Grans om de 17 meter vallen, om een spoor achter te laten. Er waren een paar vogels die het probeerden te eten, maar 2 trippende spreeuwen waren voor de rest van de kolonie, toch niet bepaald een aanrader, om die roze pilletjes met een olifant erop, op te eten. 'Hietje, denk je al dat we er bijna zijn waar we heen gaan?' 'Grans we weten niet waar we heen gaan, waar we vandaan komen, het lijkt net dat liedje van Mieke Telkamp' 'Brandend Zand?' 'Neeh, dat is Anneke Grönloh dûh, nee je kent waarheen waarvoor toch wel?' 'Is dat niet van Bob en Annie de Rooij? ' 'Ook ja.' 'wat lul je dan met je Mieke Telkamp?' 'Tsss.'Na ongeveer 3 uur lopen, en ontelbaar veel gebekvecht over oubollige Nederlandse zeiknummers, kwamen Grans en Hietje bij een huis. Uit het huisje hoorden ze keihard een R&B-achtige beat en een schelle stem die een onverstaanbaar liedje krijste. Grans wilde aanbellen, maar Hietje riep hem terug. ' Grans, ik weet niet wat jij gaat doen, maar dat is dus beslist geen Alicia Keys hè. En hé, dit huis bestaan volledig uit eetbare stuff.' Grans en Hietje begonnen te vreten aan dat huisje, en al gauw was de oostmuur al helemaal kaal. De muziek stopte, en de schelle stem riep: 'Shibble, shabble, sjembek. Wie vreet er aan me hangplek?' Grans en Hietje zetten het op een lopen, en dat ging beter dan verwacht, ze leken de heks te hebben afgeschudt, maar opeens hoorden ze een zeer zware motor starten. Daar kwam de heks aan in een Leopard-tank, met de loop gevaarlijk gericht op Grans en Hietje. Hietje had wat last van overgewicht, en kon daardoor niet zo lang rennen. 'Ga maar Grans, laat je twee-eiïge drielingzuster maar achter.' Grans keek achterom, en op dat moment reed de Leopard-tank met de heks erin, over het vermoeide lichaam van Hietje. 'Neeh zei Grans, nee, het is niet waar hè? Ik krijg nog 75 euro van haar, neeh.' Grans wist in een boom te klimmen, en de Leopard-tank viel in een groot ravijn, á la Roadrunner en Coyoté. Met een luid gefluit, kwam de heks uiteindelijk op de bodem terecht, en een luide ontploffing volgde. De heks vloog door de lucht, en Grans schreeuwde 'Ha, stomme heks, kan je eindelijk eens een keer vliegen, muha.' Op dat moment brak de tak waarop Gransje zich bevond, en hij donderde een paar meter naar beneden. Ondanks z'n gebroken been, heeft hij toch nog het verminkte lijk van zijn zusje naar huis weten te slepen, hij voelde in een keer aan waar hun huis was ja, raar hè?.Thuisgekomen, zag hij zijn vader voor de nieuwe Plasmatelevisie zitten, en het laatste wat vaders zei voordat dit vehaaltje aan zijn einde komt was: 'Hoi Grans, hoi Hietje, mooi beeld hè?. Moeten jullie ook wat pizza?.....
Stuur door
Dit is niet OK