Afgelopen vrijdag ben ik met een mevrouw meegereden naar Chalon s/soane om daar de bus naar Cormatin te nemen. Ik heb haar leren kennen via de lifters centrale. Ik was er in no time, om 10.00 uur vertrekken en om 15.30 aankomen! Geslapen in het hotel van Cormatin. Zondag in Taize aangekomen. En wie staat er met een grote lach op haar gezicht mij op te wachten bij de welkom? Achnes... Ik ook weer gelukkig. Moet er nog wel even in komen, lukt nog niet helemaal om te connecten, maar ach, het is pas maandag...
Afgelopen zaterdag de Johannes Passion gezongen in de Mare kerk in Leiden. Het was geweldig! Het is fantastische muziek om te zingen, het ging door heel mijn lichaam en ziel. Een van de mooiste en emotioneelste momenten is na Es Ist Vollbracht als de evangelist zingt" Und neiget das Haubt und verschiett", het was even stil en dan begint "Mein teurer Heiland" Op dat moment is het voor mij pasen. Precies op dat moment. Mijn oma is komen luisteren en nog twee dierbare vriendinnen. Zij waren erg onder de indruk. Het was ook een groot succes, er volgde een daverend applaus en de dirigent moest drie keer terug komen. Applaus? Kan bij de Johannes Passion beter dan bij de Mattheus, omdat de Johannes met een vreugde koraal eindigt.
Vanavond beginnen we met de laatste repetities voor de Johannes Passion Zaterdag a.s. om 20.00 uur in de Marekerk in Leiden. Een Passion zingen in Leiden. Het betekent zoveel voor me. Als kind van 13 ging ik al met Oma mee op witte donderdag naar de Mattheus Passion in Leiden. Ik hield toen al van Bach en dit was zo'n groot werk, het was iets magisch voor me. Aangezien ik muziekaal ben kende ik de Matheus en later ook de Johannes Passion uit mijn hoofd. Ik zie nog Oma's verbaasde gezicht dat ik geen tekstboekje nodig had om het te volgen. Tijdens zo'n passion gebeurde er iets wat ik niet onder woorden kan brengen. Het was bijna pasen, het werd langzaam donker, een lente bries woei ook door de kerk en de bas zette Mache dich mein herze rein in. Ik zal met volle teugen genieten zaterdag en ik hoop dat ik niet te emotioneel wordt. Als je wilt komen luisteren mail of bel me even, zorg ik dat er een kaartje voor je klaar ligt.
Gisteren nog was ik zo leep dat ik het gevoel had: "Morgen neem ik ontslag! Zit al lang genoeg opgesloten in een kantoor. We zijn net verhuist en mijn afdeling is uit balans. Bovendien ben ik Utrecht zat en solliciteer dus hard in Limburg. Hoop dat het snel vordert. Vanmorgen was mijn humeur nog steeds slecht toen ik weer de bus miste op station Maarssen. (Je mist de bus daar standaard want die vertrekt als de deuren van de trein opengaan). Ik heb dus net gesmst dat ik iets later ben als een vrouwelijke collega van Techdata mij roept dat ze een taxi staat te nemen en dat ik mee mag. Onderweg babbelt en stuitert ze aan een stuk door dat ze naar de wc moet en ik ben net op tijd. Mijn humeur is ook al wat beter...